|
01.11.2011
YER:
TRABZON MERKEZDE BİR ANAOKULU
ZAMAN:
2003
Üçü
de üniversiteden çok yakın arkadaştılar ve atamaları aynı şehre
çıkmıştı. Kura saatini beklerken sahilde yürümeye karar verdiler.
Merkezdeki büyük okullardan birinin müdürü de karşıdan, elinde
evraklarla geliyordu. Arkadaşlardan biri üniversitedeyken onun
okulunda staj yapmıştı, merhabalaştılar. Okul müdürü öğretmen
istemek için Milli Eğitim Müdürlüğüne geçtiğini söyleyince, üç
arkadaşta kura saatini beklediklerini söylediler. Bunun üzerine
müdür, okullarında staj yapan arkadaşa, onun kendi okuluna
atanmasını temenni ettiğini söyledi. Vedalaşarak ayrıldılar.
Kura çekiminde arkadaşlardan biri o müdürün okuluna çıktı ama
staj yapan değildi. Ertesi gün atandığı okula çekinerek gitti Çünkü
baştan istenmemişti. Okul müdürünün odasına girince biraz daha
üzüldü. Okul müdürü: “diğer arkadaş gelseydi keşke” derken yeni
öğretmenin gözleri doldu. Okulun en küçük yaş grubu olan sınıf
verildi. Bezden henüz çıkmamış çocuk bile vardı(33 aylık Çağla).
Aslında yönetmeliğin ilk şartı otuz altı ayını doldurmuş
olması,ikinci şartı da tuvalet eğitimini kazanmış olmasıydı gelen
çocukların oysaki .Öğretmen yılmadı,kızmadı,kin tutmadı.Azimle
çalıştı.Küçücük bedenler ve yürekler öğretmenini çok
sevdi.Öğretmenleri de onları..Çalışma arkadaşları da onunla
çalışmaktan keyif alıyordu.Personel okul müdürüne ne kadar
iyiliksever bir öğretmen olduğunu anlatıyordu sürekli.
Çok
değil üç ay sonra okul müdürü odasına çağırdı yeni öğretmeni ve dedi
ki:”İyi ki okulumuza siz geldiniz, sayenizde okulumuz uyumu öğrendi.
Siz bana insanları tanımadan değerlendirmemem gerektiğini
öğrettiniz, teşekkür ederim”.
Aday
öğretmenin yine gözleri doldu ama bu kez sevinçten… Nerden
bilebilirdiler ki o günden sonra sımsıkı,sımsıcak dostluklarının
temellerinin atıldığını ve nerden bilebilirdi ki hayatında abi
sevgisini tatmamış öğretmen o günden sonra bir abisinin
olacağını.Kanatları altına girebileceği,karşısında umarsızca
,utanmadan ağlayabileceği bir limana sahip olacağını.İyi ki varsın
sevgili abim iyi ki ve iyi ki benimmmmmm abimsin…..
Mayer’in
gururu Şahbender DERİN’e ithaf olunur…
Belgin Er Aydınocak
|
