|
 108
Mayıs 2007
Hayat Devam Ediyor...
..
Kimi zamanlar 3 ya da 4 yaşlarındaki
yıllarımı, ya da ilkokul günlerimi hatırlıyorum. Benim gibi orta yaş
ve üzerindekilerin nostaljik düşünceler içerisinde olmalarını normal
karşılamak lazım. Lezguin’deki Kemal Aka’nın (Kemal Taflan) evinin
yanındaki küçük ilkokul binamıza gidiş gelişlerimizde yaşadıklarımız
bugünki gibi aklımdadır. Kaban Camii’nin yanında toplanır, güle
oynaya okulun yolunu tutardık… Boynumuzda bezden yapılmış siyah
cantalar, içinde yırtılmış, defter, kitaplar. Duygularımız saf,
temizdi. Küçücük yüreklerimizde sadece sevgileri taşıyorduk.
Bir de ilkokul dönemlerinde en çok
hoşlandığım baharın gelmesiyle başlayan okul gezileriydi. En çok da
Elmacık Çimeni’ne giderdik. Orada tıpkı kuşlar gibi bir sağa bir
sola koşuştururduk. Mendil oyunları en çok oynadığımız oyunların
başında gelirdi. Zaman zaman da top oynardık. Okul arkadaşlarımız
arasında kavga ettiğimiz zamanlar da olurdu ama barışmamız uzun
sürmezdi. Zifin ve kumar çiçekleri arasında topladığımız çiçekler en
güzel eğlencelerimizden biri olurdu. Ben o zaman Lisonay’da Kara
Hasan Aka’nın oğlu Muhammet vardı. Süper top oynardı. Çok
süratliydi. O bakımdan ondan bahsetmemek olmaz.
Bir de ilkokul gezilerimizden
Zavurdiya’ya yaptığımız geziyi unutamıyorum. Öğretmenimiz; “Çocuklar
yarın Zavurdiya’ya gezi düzenliyoruz” dediğinde ben çok
heyecanlanmıştım. Belki de ilk defa bir köyden başka bir köye
gidiyor alacaktık. O gün hepimiz evlerimizden hazırlıklı çıktık.
Herkes heyecanlıydı. Sıra halinde yürüdük. Öğretmenlerimiz
kimilerimize türkü söylettiriyor, büyük bir keyifle Zavurdiya’ya
doğru yol alıyorduk. Zavurdiya İlkokulu öğretmen ve öğrencileri
bizleri büyük coşkuyla karşılamışlardı. Hep birlikte koşup
eğlendikten sonra Zavurdiyalı öğrenciler bizleri evlerinde misafir
etmişlerdi… Ey gidi günler ey… Ben gittiğim evde yumurta kırması ve
salata yemiştim. Bugünkü gibi hatırlıyorum. Bir de bu geziden
aklımda kalan en önemli olay dönüş yolculuğu sırasında büyük bir
yağmura yakalanmıştık. Her tarafa duman çökmüş, gökyüzünü bulutlar
kaplamıştı. Öyle bir yağmur yağıyordu ki hepimiz sırılsıklam olacak
duruma gelmiştik. Allah’tan yolun üstünde bir değirmene rastlamış ve
oraya sığınmıştık…
Gönül istiyor ki bir gün bütün ilkokul
arkadaşlarını bir araya topla… Muhabbet et… Onlarla hayata dair bir
şeyler paylaş… Geçmiş günleri hatırla…
Gelecek yazımda başka anılarımızı
paylaşmak üzere hoşcakalın…
Mustafa Çolakoğlu
Mustafa Çolakoğlu'nun diğer yazıları
|
